De Legende van de Heilige Dimpna
Sint-Dymphna is de beschermheilige van Geel. Maar wat houdt dat precies in en hoe is ze aan die titel gekomen? Welnu, de geschiedenis van Geel gaat veel verder terug dan je misschien zou denken. In deze korte blog vertel ik je over de legende van een Ierse prinses die aan haar vader probeerde te ontsnappen, en over de invloed die dit heeft gehad op de geschiedenis en cultuur van Geel.
Maar goed, wat deed een Ierse prinses eigenlijk in Geel? Welnu, Dymphna was de dochter van een heidense koning, Damon genaamd, en een vrome christelijke moeder. Haar moeder liet haar in het geheim, zonder dat haar man daarvan op de hoogte was, dopen door haar biechtvader, Gerebernus. Kort daarna stierf haar moeder, waardoor koning Damon achterbleef in diepe rouw en met een verslechterende geestelijke gezondheid.
De raadsheren van koning Damon wisten hem uiteindelijk te overtuigen om opnieuw te trouwen. Hij stemde daar echter alleen mee in op één voorwaarde: zijn nieuwe vrouw moest net zo mooi zijn als zijn overleden vrouw. Koning Damon zocht tevergeefs, totdat hij op een dag zijn eigen dochter begon te begeren vanwege haar gelijkenis met haar moeder. Dymphna, die haar geloften wilde nakomen, vluchtte samen met haar vader Gerebernus en enkele andere bedienden van het hof. Ze voeren richting het Europese vasteland en bereikten uiteindelijk de Belgische kust.
Ze zouden hun toevlucht zoeken in de stad Geel, waar zij een opvanghuis voor armen en zieken zou stichten. Uiteindelijk zou koning Damon Dymphna opsporen en de executie van Gerebernus bevelen. Daarna probeerde hij zijn dochter te dwingen terug te keren naar Ierland, maar toen zij weigerde, trok hij zijn zwaard en onthoofde haar. In 1349 werd er een kerk gebouwd ter ere van haar, die vervolgens zou dienen als een plek waar pelgrims kwamen bidden om genezing van hun geestelijke aandoeningen.
De Invloed van Dimpna op het Hedendaagse Geel
Dankzij prinses Dimphna en de toestroom van pelgrims die genezing zochten, groeide Geel uit tot een stad die bekend stond om haar zorgzame en medelevende karakter, en die bekend is geworden om haar pioniersrol op het gebied van geestelijke gezondheidszorg. Men sloot mensen met een verstandelijke beperking niet zomaar op in instellingen, maar liet hen bij gastgezinnen verblijven en in een zorgzame omgeving deelnemen aan het normale dagelijkse leven. Tegenwoordig wordt zij vereerd als de heilige van genezing, moed en geloof.
